SEBA Class 10 Assamese Chapter 1 বৰগীত – Question Answer, Summary, MCQ & Notes

SEBA Class 10 Assamese Chapter 1 বৰগীত – Question Answer, Summary, MCQ & Notes

class 10 Assamese chapter 1 question answer

class 10 Assamese chapter 1 question answer assamese medium

দশম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া পাঠ্যপুথিৰ ১ নং অধ্যায় বৰগীতৰ সকলো পাঠভিত্তিক  প্ৰশ্ন-উত্তৰ ইয়াত সুন্দৰকৈ সহজ সৰল ভাষাত দিয়া হৈছে।

বৰগীত

পাঠভিত্তিক প্ৰশ্ন-উত্তৰ

প্ৰশ্নাৱলীঃ

১) চমুকৈ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়াঃ

(ক) ”……নেৰিবা বান্ধৱ মোক জীৱনে মৰণে ।”
কবিয়ে জীৱনে মৰণে নেৰিবৰ বাবে কাক অনুৰোধ কৰিছে?

উত্তৰঃ কবিয়ে শ্ৰীকৃষ্ণ/ভগৱানক জীৱনে মৰণে নেৰিবৰ বাবে অনুৰোধ কৰিছে। ভক্তই ঈশ্বৰক জীৱনৰ সকলো অৱস্থাত নিজৰ লগত ৰাখিবলৈ কৈছে।

(খ) ”……সনক সনন্দ যোগী যাহাকু ধিয়ায় ।”
সনক, সনন্দ আদি যোগীসকলে কাক ধ্য়ান কৰে বুলি কৈছে?

উত্তৰঃ সনক-সনন্দ আদি মহান যোগীসকলে ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণক ধ্যান কৰে বুলি কৈছে। ইয়াৰে ভগৱানৰ মহিমা প্ৰতিফলিত হৈছে।

(গ) কবি কিহত আতুৰ হোৱা বুলি কৈছে?

উত্তৰঃ কবি সংসাৰৰ মায়া-মোহ, বিষয়-বাসনা আৰু ইন্দ্ৰিয়ৰ বন্ধনত আতুৰ হোৱা বুলি কৈছে। সংসাৰৰ নানা বন্ধনৰ পৰা মুক্তি বিচাৰিছে।

(ঘ) বৰগীতটি কোনে ৰচনা কৰা?

উত্তৰঃ বৰগীতটি মহাপুৰুষ মাধৱদেৱে ৰচনা কৰিছে। তেওঁ শংকৰদেৱৰ প্ৰধান শিষ্য আৰু একশৰণ ধৰ্মৰ প্ৰচাৰক আছিল।

(ঙ) বৰগীতটি কি ৰাগত বন্ধা আছে?

উত্তৰঃ বৰগীতটি বসন্ত ৰাগত বন্ধা আছে। বসন্ত ৰাগে ৰতি-ভাৱ আৰু আধ্যাত্মিক আনন্দৰ সৈতে জড়িত।

(চ) কবিয়ে ‘বান্ধৱ’ বুলি কাক সম্বোধন কৰিছে?

উত্তৰঃ কবিয়ে ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণক ‘বান্ধৱ’ বুলি সম্বোধন কৰিছে। ইয়াৰে ভক্ত আৰু ভগৱানৰ মাজৰ অন্তৰংগ সম্পৰ্ক প্ৰকাশ হৈছে।

(ছ) ‘মোহ-পাশ” মানে কি?

উত্তৰঃ ‘মোহ-পাশ’ মানে সংসাৰৰ মায়াবন্ধন। ই মানুহক ঈশ্বৰৰ পৰা বিচ্ছিন্ন কৰা জাগতিক আকৰ্ষণ, লোভ-মোহ আদি বান্ধোনক সূচায়।

2) বৰগীতটিৰ মূলভাৱ লিখা।

উত্তৰঃ মাধৱদেৱৰ এই বৰগীতটিৰ মূলভাৱ হ’ল ভক্তৰ আত্মিক আৰু সাংসাৰিক যন্ত্ৰণাৰ পৰা মুক্তি বিচৰা আৰু শ্ৰীকৃষ্ণ/হৰিৰ শৰণাগত ভাৱ। ইয়াক তিনিটা প্ৰধান ভাগত ভগাব পাৰি :

১. সংসাৰৰ যন্ত্ৰণা আৰু মুক্তিৰ কাকুতি:

  • কবিয়ে সংসাৰক “যন্ত্ৰণাদায়ক” বুলি কৈছে, য’ত মানুহ মায়া, বিষয়-বাসনা আৰু ইন্দ্ৰিয়ৰ বন্ধনত বন্দী হৈ পৰে।
  • মৃত্যুলৈকে চলা এই যন্ত্ৰণাৰ পৰা মুক্তিৰ একমাত্ৰ উপায় হ’ল হৰিৰ চৰণত শৰণাগত হোৱা।
  • “নেৰিবা বান্ধৱ মোক জীৱনে মৰণে”-এই শাৰীৰে ভক্তই ঈশ্বৰক জীৱনৰ সকলো অৱস্থাত লগৰী হ’বলৈ কাকুতি মিনতি কৰিছে।

২. হৰিৰ অপাৰ মহিমা:

  • সনক-সনন্দৰ দৰে মহৰ্ষিসকলে যাক ধ্যান কৰিছিল, নিগম শাস্ত্ৰই যাক সম্পূৰ্ণৰূপে বৰ্ণাব নোৱাৰে, সেয়াই হ’ল হৰি।
  • অনন্ত নাগৰ সহস্ৰ মুখেও যি পৰমাত্মাৰ মহিমা বৰ্ণনা কৰিব নোৱাৰে, সাধাৰণ মানুহে কেনেকৈ তেওঁক পাব?
  • কিন্তু এই অসাধ্যক সাধন কৰে ভক্তিৰ সহজ মাৰ্গই-হৰিৰ চৰণত শৰণ ল’লেই তেওঁ লভ্য হয়।

৩. দাস্যভক্তি আৰু পৰম ধন:

  • বৰগীতটোত দাস্যভক্তিৰ ভাৱ প্ৰবল: ভক্তই নিজক ঈশ্বৰৰ সেৱক বুলি গণ্য কৰিছে।
  • “হৰিয়েই ভকতৰ জীৱনৰ সবস্ব”-হৰিৰ নাম-চৰণেই ভক্তৰ একমাত্ৰ ধন, একমাত্ৰ আশ্ৰয়।
  • হৰিৰ কৃপাইহে মানুহক মোহ-পাশ (মায়াৰ বন্ধন)ৰ পৰা মুক্ত কৰিব পাৰে।
৩) বৰগীতটিৰ ৰচকৰ চমু পৰিচয় দিয়া।

উত্তৰঃ বৰগীতটিৰ ৰচক মহাপুৰুষ মাধৱদেৱ (১৪৮৯-১৫৯৬ খ্ৰীষ্টাব্দ) হৈছে অসমীয়া বৈষ্ণৱ সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ এক উজ্জ্বল জ্যোতি৷

জীৱনীৰ মূল তথ্যসমূহ:

  • জন্ম: ১৪৮৯ খ্ৰীষ্টাব্দত নাৰায়ণপুৰৰ (বৰ্তমানৰ দৰং জিলা) লেটেকুপুখুৰী গাঁৱত।
  • পিতৃ-মাতৃ: পিতৃ গোবিন্দগিৰি আতা (ভূঞা) আৰু মাতৃ মনোৰমা দেৱী।
  • গুৰু: শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ-১৫২২ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁ শংকৰদেৱক লগ পায় আৰু দীক্ষা গ্ৰহণ কৰে।

ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক অৱদান:

  • শংকৰদেৱৰ পিছত একশৰণ নাম ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ মূল দায়িত্ব বহন কৰিছিল।
  • বৰপেটা সত্ৰ স্থাপন কৰি অসমত বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰসাৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে।
  • ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ ঠাইসমূহ: বাৰদি, গণককুছি, সুন্দৰীদিয়া, ভেলাডাঙ্গা আদি।

সাহিত্যিক ৰচনাৱলী:

  • বৰগীত (১৫৭ টা)
  • নামঘোষা
  • ৰাজসূয় যজ্ঞ (নাট)
  • দধিমথন (নাট)
  • ভক্তি ৰত্নাৱলী (ভাগৱতৰ পদ-অনুবাদ)
  • জন্ম ৰহস্য
  • গুৰু ভটিমা
  • ভোজন বিহাৰ (নাট)
  • ভূমি লেটোৱা (নাট)
  • চোৰধৰা (নাট)
  • পিম্পৰা গুচোৱা (নাট)

মৃত্যু:

  • ১৫৯৬ খ্ৰীষ্টাব্দত ভেলাডাঙ্গা (কোচবিহাৰ)ত দেহাৱসান হয়।

মূল্যায়ন:

মাধৱদেৱ কেৱল বৰগীতৰ ৰচকই নহয়, অসমীয়া ভাষা, সাহিত্য, সংস্কৃতি আৰু সমাজ সংস্কাৰকো এক অসামান্য ব্যক্তিত্ব৷ তেওঁৰ ৰচনাসমূহত ভক্তি, জ্ঞান আৰু বৈৰাগ্যৰ অপূৰ্ব সমন্বয় পোৱা যায়৷

৪) ব্যাখ্যা কৰাঃ

(ক) “সহজে বয়নে যাৰ নপাৱন্ত সীমা।
অধমে জানিবো কেনে তোমাৰ মহিমা।”

উত্তৰঃ

প্ৰসংগঃ

উদ্ধৃত পদ্যাংশ আমাৰ Class Xৰ Assamese পাঠ্যপুথিৰ “বৰগীত” অংশৰ অন্তৰ্গত। এই বৰগীতটি মহাপুৰুষ মাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত।

সংগতিঃ

কবিয়ে ইয়াত ঈশ্বৰৰ অপাৰ মহিমা আৰু সাধাৰণ মানুহৰ সীমিত জ্ঞানৰ বিপৰীতে তেওঁৰ অসীম শক্তি বুজিবৰ অসামৰ্থ্যৰ কথা বৰ্ণনা কৰিছে।

ব্যাখ্যাঃ

“সহজে বয়নে যাৰ নপাৱন্ত সীমা” – ইয়াত ‘বয়ন’ (ব্ৰহ্মা), ‘সহজে’ (সহজভাৱে) শব্দই সূচায় যে ব্ৰহ্মাদেৱেও সহজভাৱে ভগৱানৰ মহিমাৰ সীমা উলিয়াব পৰা নাই। সৃষ্টিৰকৰ্তা স্বয়ং ব্ৰহ্মাইও যেতিয়া ভগৱানৰ পৰিপূৰ্ণ ৰহস্য উপলব্ধি কৰিব নোৱাৰিলে, তেন্তে সাধাৰণ জীৱৰ কথাটো সুস্পষ্ট।

“অধমে জানিবো কেনে তোমাৰ মহিমা” – ‘অধম’ শব্দই ইয়াত নিজকে তুচ্ছ বা অক্ষম বুলি কবিয়ে গণ্য কৰিছে। অৰ্থাৎ, “মই এজন সাধাৰণ, জ্ঞানহীন মানুহ-তোমাৰ (ভগৱানৰ) অপাৰ মহিমা কেনেকৈ জানিম বা বুজিম?” ই এক ভক্তৰ নম্ৰতা আৰু ঈশ্বৰৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পণৰ ভাৱ।

এই দুই শাৰীৰ জৰিয়তে কবিয়ে কৈছে যে ঈশ্বৰৰ মহিমা অসীম, যাক দেৱতাসকলেো সম্পূৰ্ণৰূপে জ্ঞান কৰিব নোৱাৰে। সেয়ে এজন সাধাৰণ ভক্ত হিচাপে সেই মহিমা সম্পূৰ্ণৰূপে বুজিবলৈ চেষ্টা কৰাটোও এক অসাধ্য। ইয়েৰে দ্বাৰা ভগৱানৰ অনন্ত গৌৰৱ আৰু ভক্তৰ নম্ৰ আত্মসমৰ্পণৰ ভাৱ প্ৰকাশ পাইছে।

(খ) আতুৰ ভৈলোহি হৰি বিষয় বিকলে ।
কৰিয়ো উদ্ধাৰ মোক চৰণ কমলে ।

উত্তৰঃ

প্ৰসংগঃ

উদ্ধৃত শাৰী দুটি আমাৰ Class Xৰ Assamese পাঠ্যপুথিৰ অন্তৰ্গত মহাপুৰুষ মাধৱদেৱ ৰচিত “বৰগীত”ৰ পৰা উদ্ধৃত কৰা হৈছে।

সংগতিঃ

কবিয়ে ইয়াত সংসাৰৰ মায়াজাল আৰু বিষয়-বাসনাত আকৃষ্ট হৈ পৰি অতিষ্ঠ হোৱা এক ভক্তৰ মনের কথা কৈছে, আৰু শেষত পৰিত্ৰাণৰ একমাত্ৰ আশ্ৰয় হিচাপে ভগৱান হৰিৰ চৰণত নিজক সমৰ্পণ কৰিছে।

ব্যাখ্যাঃ

“আতুৰ ভৈলোহি হৰি বিষয় বিকলে” – “আতুৰ” অৰ্থাৎ বিষয়-বাসনা (জাগতিক সম্পদ, মোহ, লোভ)ৰ তাড়নাত মই অস্থিৰ, হতাশ আৰু বিকল হৈ পৰিছোঁ। সংসাৰৰ মায়াই মোক এনে ভাৱে আবৰি ধৰিছে যে মই ইয়াৰ পৰা ওলাই অহাটো অসম্ভৱ বুলি অনুভৱ কৰিছোঁ।

“কৰিয়ো উদ্ধাৰ মোক চৰণ কমলে” – “হে হৰি! তোমাৰ পদ্মসম চৰণই (কমলে) মোক এই সংসাৰৰ যন্ত্ৰণা আৰু মায়াৰ বন্ধনৰ পৰা মুক্ত কৰক (উদ্ধাৰ)”। ইয়াত কবিয়ে ঈশ্বৰৰ চৰণত শৰণাগত হৈ মুক্তিৰ একান্ত ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছে।

এই দুশাৰী মানৱ জীৱনৰ এক চিৰন্তন সত্য-সংসাৰৰ মোহ আৰু যন্ত্ৰণাত জৰ্জৰিত হৈ পৰা মানুহে যেতিয়া সকলো পথৰ অন্ত পায়, তেতিয়া একমাত্ৰ ভগৱানৰ শৰণাগত হোৱাটোৱেই হৈছে পৰিত্ৰাণৰ পথ। কবিয়ে ইয়াৰে এক গভীৰ আধ্যাত্মিক বাণী দাঙি ধৰিছে।

গ) তোমাৰ চৰন দুই মোৰ মহা ধন ।

ভকত জনৰ নিজ তুমিসে জীৱন ।

উত্তৰঃ

প্ৰসংগঃ

উদ্ধৃত শাৰী দুটি আমাৰ Class Xৰ Assamese পাঠ্যপুথিৰ অন্তৰ্গত মহাপুৰুষ মাধৱদেৱ ৰচিত “বৰগীত”ৰ পৰা উদ্ধৃত কৰা হৈছে।

সংগতিঃ

কবিয়ে ইয়াত ভগৱানৰ চৰণৰ অপাৰ মহিমা আৰু ভক্তৰ জীৱনত ইয়াৰ গুৰুত্ব ব্যক্ত কৰিছে। ভক্তৰ দৃষ্টিত ভগৱানৰ চৰণহে একমাত্ৰ পৰম সম্পদ আৰু জীৱনৰ আধাৰ।

ব্যাখ্যাঃ

“তোমাৰ চৰণ দুই মোৰ মহাধন” – “হে ভগৱান! তোমাৰ সেই দুই পদ্মসম চৰণেই (চৰণ দুই) মোৰ বাবে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ধন (মহাধন)”। ইয়াত কবিয়ে সংসাৰৰ ক্ষণস্থায়ী সম্পদক অগ্ৰাহ্য কৰি ভগৱানৰ চৰণকেই একমাত্ৰ চিৰস্থায়ী আৰু মূল্যৱান সম্পদ বুলি গণ্য কৰিছে।

“ভকত জনৰ নিজ তুমিসে জীৱন” – “ভক্তসকলৰ (ভকত জনৰ) বাবে তুমিয়েই প্ৰাণস্বৰূপ (জীৱন)”। অৰ্থাৎ, ভক্তৰ জীৱনৰ অৰ্থ আৰু লক্ষ্য হ’ল ভগৱান। তেওঁৰ অবিহনে ভক্তৰ জীৱন নিৰৰ্থক।

এই দুশাৰীৰ জৰিয়তে কবিয়ে ভক্তিৰ সাৰ্থকতা আৰু ঈশ্বৰত একনিষ্ঠ আত্মসমৰ্পণৰ ভাৱ প্ৰকাশ কৰিছে। সংসাৰৰ সকলো ধন-সম্পদ, মান-সন্মান ক্ষণস্থায়ী, কিন্তু ভগৱানৰ চৰণৰ আশ্ৰয়েই হ’লা চিৰস্থায়ী শান্তি আৰু মুক্তিৰ একমাত্ৰ উপায়। ইয়াকে বৰগীতৰ মাজেৰে মহাপুৰুষ মাধৱদেৱে সমাজক দিব খুজিছিল।

৫) সনক সনন্দ যোগী যাহাকু ধিয়ায় ।

সকল নিগমে যাক বিচাৰি নাপাই ।।

– তাপৰ্য বিচাৰ কৰা ।

উত্তৰঃ এই দুশাৰীৰ জৰিয়তে কবিয়ে কৈছে যে ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণ ইমানেই অসীম আৰু গহন যে:

সনক-সনন্দৰ দৰে মহান যোগীসকলেও তেওঁক ধ্যান কৰি শেষ কৰিব নোৱাৰে

নিগম (বেদ-উপনিষদ) আদি পবিত্ৰ গ্ৰন্থসমূহেও তেওঁক সম্পূৰ্ণৰূপে বিচাৰি উলিয়াব নোৱাৰে

ইয়াত দুটা গুৰুত্বপূৰ্ণ শিক্ষা আছে:

  • ঈশ্বৰক পাবলৈ কেৱল বাহ্যিক জ্ঞান বা শাস্ত্ৰীয় অধ্যয়নেই যথেষ্ট নহয়
  • একমাত্ৰ হৃদয়ৰ পৰা ভক্তি আৰু আত্মসমৰ্পণৰেহে তেওঁক পোৱা যায়

মাধৱদেৱে ইয়াৰে আমাক কৈছে:

  • সহজ-সৰল ভক্তিৰে প্ৰভুৰ চৰণত শৰণাগত হ’লেই
  • ডাঙৰ ডাঙৰ যোগী আৰু শাস্ত্ৰই নোপোৱা পৰমাত্মাক লাভ কৰিব পাৰি
৬) বৰগীতৰ চাৰিটা লক্ষণ বিষয়ে লিখা?

উত্তৰঃ বৰগীতৰ চাৰিটা লক্ষণ হল –

  • (ক) ৰাগ-তালযুক্ত সংগীতঃ
    বৰগীতবোৰ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ ৰাগ-তাল অনুসৰি ৰচিত।
  • (খ) ব্ৰজাৱলী ভাষাৰ ৰচনাশৈলীঃ
    বৰগীতবোৰ মূলতঃ ব্ৰজাৱলী ভাষাত ৰচিত।
  • (গ) চৈধ্য প্ৰসংগৰ অন্তৰ্গতঃ
    মহাপুৰুষ শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ ৰচনা কৰা বৰগীতবোৰ চৈধ্য প্ৰসংগৰ অন্তৰ্গত।
  • (ঘ) ভক্তিমূলক আৰু ঈশ্বৰৰ মহিমা প্ৰকাশকঃ
    বৰগীতৰ মূল উদ্দেশ্য হ’ল ভগৱানৰ গুণ-কীৰ্তন কৰা।

ভাষা বিষয়কঃ

১) তলত দিয়া শব্দকেইটাৰ আধুনিক ৰূপ লিখাঃ

উত্তৰঃ

শব্দ – – আধুনিক শব্দ

নপাৱন্ত – – নাপায়

কেনে – – কিদৰে, কেনেকৈ

ভৈলোহো – – হলোঁ

ভূমিসে – – তুমিয়েই, তুমিহে

জনেৰ – – সকলৰ, জনৰ

কহয় – – কয়

2) ব্ৰজাৱলী ভাষাৰ বৈশিষ্ঠ্যসমূহ উল্লখ কৰা।

উত্তৰঃ ব্ৰজাৱলী ভাষা হৈছে ভাৰতীয় বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ সাহিত্যিক মাধ্যম। ইয়াৰ মূল বৈশিষ্ট্যসমূহ হ’ল-

(ক) মৈথিলী ভাষাৰ ভেটিঃ

ব্ৰজাৱলী ভাষাৰ মূল ভেটি হ’ল মৈথিলী ভাষা। ইয়াৰ ব্যাকৰণ, শব্দভাণ্ডাৰ আৰু ৰচনাশৈলীত মৈথিলীৰ প্ৰভাৱ স্পষ্ট।

(খ) সাহিত্যিক কৃত্ৰিম ভাষাঃ

ব্ৰজাৱলী হ’ল মধ্যযুগীয় বৈষ্ণৱ কবিসকলৰ দ্বাৰা ব্যৱহৃত এক কৃত্ৰিম সাহিত্যিক ভাষা। সাধাৰণ কথিত ভাষা হিচাপে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ সীমিত আছিল।

(গ) শ্ৰুতিমধুৰ স্বৰধ্বনিঃ

ব্ৰজাৱলী ভাষাত প্ৰচুৰ পৰিমাণে স্বৰধ্বনি (vowels) ব্যৱহাৰ হোৱা বাবে ই অতি শ্ৰুতিমধুৰ। ইয়াৰ বাবে ই ভক্তিমূলক ৰচনাৰ বাবে বিশেষভাৱে উপযোগী।

(ঘ) স্থানীয় ভাষাৰ সংমিশ্ৰণঃ

ব্ৰজাৱলীয়ে উৰিষ্যা, বংগ আৰু অসমৰ স্থানীয় ভাষাৰ সংমিশ্ৰণ ঘটাই এক সুকীয়া ৰূপ লৈছে। ইয়াৰ বাবে ইয়াৰ শব্দভাণ্ডাৰ বহল আৰু বৈচিত্ৰ্যময়।

(ঙ) পশ্চিমী হিন্দীৰ সৈতে সম্পৰ্কহীনতাঃ

ব্ৰজাৱলীৰ পশ্চিমী হিন্দীৰ অপভ্ৰংশ ব্ৰজভাষাৰ সৈতে কোনো প্ৰত্যক্ষ সম্পৰ্ক নাই। ইয়াৰ উৎপত্তি আৰু বিকাশ পৃথক।

(চ) বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ মাধ্যমঃ

ব্ৰজাৱলী ভাষা মহাপুৰুষ শংকৰদেৱ, মাধৱদেৱ, বিদ্যাপতি, চণ্ডীদাস আদি বৈষ্ণৱ কবিসকলৰ মুখ্য সাহিত্যিক মাধ্যম আছিল। বৰগীত, ভটিমা, অন্যান্য ভক্তিমূলক ৰচনা এই ভাষাত ৰচিত।

অতিৰিক্ত প্ৰশ্নোত্তৰ :

১) অতি চমু প্ৰশ্নোত্তৰ

ক) মাধৱদেৱৰ বৰগীতসমূহৰ মূল বিষয়বস্তু কি?

উত্তৰঃ মাধৱদেৱৰ বৰগীতসমূহৰ মূল বিষয়বস্তু হ’ল শিশু কৃষ্ণৰ লীলা, ভক্তি, আৰু ঈশ্বৰৰ মহিমা কীর্তন।

খ) মাধৱদেৱৰ এখন তত্ত্বমূলক গ্ৰন্থৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ মাধৱদেৱৰ এখন তত্ত্বমূলক গ্ৰন্থ হ’ল “ভক্তি ৰত্নাৱলী”।

গ) নামঘোষাৰ অন্য এটা নাম কি?

উত্তৰঃ নামঘোষাৰ অন্য এটা নাম হ’ল “হেজাৰী ঘোষা”।

ঘ) মাধৱদেৱৰ নাটসমূহক সাধাৰণতে কি বুলি কোৱা হয়?

উত্তৰঃ মাধৱদেৱৰ নাটসমূহক সাধাৰণতে “অংকীয়া নাট” বা “ঝুমুৰা” বুলি কোৱা হয়।

ঙ) মাধৱদেৱৰ ৰচিত বৰগীতৰ সংখ্যা কিমান?

উত্তৰঃ মাধৱদেৱৰ ৰচিত বৰগীতৰ সংখ্যা ১৫৭ টা।

চ) মাধৱদেৱৰ পিতৃ-মাতৃৰ নাম কি আছিল?

উত্তৰঃ মাধৱদেৱৰ পিতৃৰ নাম গোবিন্দগিৰি আতা (ভূঞা) আৰু মাতৃৰ নাম মনোৰমা দেৱী।

ছ) মাধৱদেৱৰ কেতিয়া আৰু ক’ত জন্ম হৈছিল?

উত্তৰঃ মাধৱদেৱৰ ১৪৮৯ খ্ৰীষ্টাব্দত লেটেকুপুখুৰী (বৰ্তমানৰ লক্ষীমপুৰ জিলা)ত জন্ম হৈছিল।

অতিৰিক্ত প্ৰশ্নোত্তৰঃ

২) চমু প্ৰশ্নোত্তৰ :
ক) বৰগীতৰ বিষয়বস্তু কি?

উত্তৰঃ বৰগীতৰ বিষয়বস্তু সাধাৰণতে শিশু কৃষ্ণ (বাল-গোপাল)ৰ লীলা, ভক্তি, আৰু আধ্যাত্মিক উপদেশৰ ওপৰত আধাৰিত। ইয়াৰ বিষয়বস্তু সাংসাৰিক কামনা-বাসনা বা শৃংগাৰ ভাবৰ পৰা সম্পূৰ্ণ বেলেগ। বৰগীতত কৃষ্ণৰ বাল-লীলা, যশোদাৰ মাতৃসুলভ ব্যৱহাৰ আদি চিত্ৰিত কৰা হয়।

খ) বৰগীত কাক বোলে?

উত্তৰঃ মহাপুৰুষ শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱে ৰচনা কৰা, শাস্ত্ৰীয় ৰাগ-তালযুক্ত, আধ্যাত্মিক ভাৱসমৃদ্ধ, স্তুতি-মূলক, উপদেশপূৰ্ণ আৰু সাহিত্যিক গুণেৰে সমৃদ্ধ গীতসমূহকে বৰগীত বোলা হয়। ইয়াৰ ভাষা সাৱলীল, ভাব-গভীৰ আৰু ঈশ্বৰভক্তি প্ৰধান।

গ) মাধৱদেৱৰ বৰগীতসমূহৰ প্ৰধান বিষয়বস্তু কি?
উত্তৰঃ মাধৱদেৱৰ বৰগীতসমূহৰ প্ৰধান বিষয়বস্তু হ’ল শিশু কৃষ্ণৰ লীলা-খেলা। তেওঁৰ বৰগীতত শিশু কৃষ্ণৰ চৌৰ-চাতুৰী, যশোদাৰ মাতৃসুলভ স্নেহ, বাৎসল্য-ভাৱ আদি অতি সুনিপুণভাৱে চিত্ৰিত হৈছে। ইয়াৰ উপৰিও দাস্য-ভক্তি (ভক্তৰ সেৱক-ভাৱ) ইয়াৰ আন এক উল্লেখযোগ্য বিষয়।

৩। চমুটোকা লিখাঃ
(ক) বৰগীত

বৰগীত হৈছে অসমীয়া বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ এক উল্লেখযোগ্য শাখা। মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু শ্ৰীমন্ত মাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত এই গীতসমূহ নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ অন্যতম মাধ্যম আছিল। শংকৰদেৱৰ “মন মেৰি ৰাম চৰণহি লাগু” (ৰচিত: বদৰী কাশ্ৰমত) প্ৰথম বৰগীত হিচাপে পৰিগণিত। শংকৰদেৱই ২৪০টা (বাৰকুৰি) আৰু মাধৱদেৱই ১৫৭টা (নকুৰি এঘাৰ) বৰগীত ৰচনা কৰিছিল। শংকৰদেৱৰ বৰগীতত দাৰ্শনিক তত্ত্ব আৰু শাস্ত্ৰীয় ভাৱপ্ৰধান্য, আনহাতে মাধৱদেৱৰ বৰগীতত শিশু কৃষ্ণৰ লীলা, যশোদাৰ মাতৃসুলভ ভাৱ আদি চিত্ৰিত হৈছে। বৰগীতবোৰ শাস্ত্ৰীয় ৰাগ-তালত বন্ধা আৰু ব্ৰজাৱলী ভাষাত ৰচিত।

(খ) ভটিমা

ভটিমা হৈছে এক প্ৰকাৰৰ স্তুতি-গীত, যি ‘ভাট’ নামৰ ভ্ৰাম্যমাণ গায়কসকলৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। শংকৰদেৱে প্ৰধানকৈ তিনিপ্ৰকাৰৰ ভटিমা ৰচনা কৰিছিল:

  • নাট ভটিমা: নাটৰ আৰম্ভণি বা সামৰণিত গোৱা হয়।

  • দেৱ ভটিমা: দেৱ-দেৱীৰ গুণগান কৰা হয়।

  • ৰাজ ভটিমা: ৰজাৰ প্ৰশস্তি গোৱা হয়।
    মাধৱদেৱে ইয়াৰ উপৰিও “গুৰু ভটিমা” ৰচনা কৰি শংকৰদেৱৰ গুণানুকীৰ্তন কৰিছিল। ভটিমাবোৰত সংস্কৃত আৰু অসমীয়া ভাষাৰ মিশ্ৰণ থাকে আৰু ই এক বিশেষ ছন্দ আৰু সুৰত গোৱা হয়।

(গ) ব্ৰজাৱলী ভাষা

ব্ৰজাৱলী হৈছে ভাৰতৰ বৈষ্ণৱ সাহিত্যত ব্যৱহৃত এক সাহিত্যিক ভাষা। ইয়াৰ মূল ভেটি মৈথিলী ভাষা, কিন্তু অসমীয়া, বাংলা, ওড়িয়া আদি ভাষাৰো প্ৰভাৱ ইয়াত আছে। শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱে নাট, বৰগীত, ভটিমা আদি ৰচনা কৰোঁতে এই ভাষা ব্যৱহাৰ কৰিছিল। ব্ৰজাৱলী ভাষাৰ বৈশিষ্ট্য হ’ল ইয়াৰ শ্ৰুতিমধুৰতা, সহজ-সৰল ব্যাকৰণ আৰু ভক্তিভাৱপূৰ্ণ শব্দসম্ভাৰ। এই ভাষাই বৈষ্ণৱ সাহিত্যক এক ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিচয় দান কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছে।

Next Chapter 2 : জিকিৰ

 

SEBA Class 10 Assamese (MIL) – All Chapters Question Answer – সকলো অধ্যায়ৰ সম্পূৰ্ণ প্ৰশ্ন-উত্তৰ

 

🔔 দ্ৰষ্টব্য (Notice)

এই পৃষ্ঠাত পাঠ্যপুথিৰ মূল প্ৰশ্নোত্তৰবোৰ বিনামূলীয়াকৈ দিয়া হৈছে।

অতিৰিক্ত Study Materials — সকলো Q&A, MCQs, Model Papers & Expected Questionsৰ বাবে⬇️

PDF


View PDF

Join Our Study Groups

Daily Assam Board updates, important questions, PDFs & exam guidance — join free groups.

Najir Hussain
Hi, I’m Najir Hussain — Founder of AssamZone. AssamZone provides SEBA, AHSEC, NCERT solutions, notes, PDFs, previous papers and MCQs to help students learn faster and score better.

Leave a Comment