SEBA Class 10 Assamese Chapter 7 ভাৰতীয় সংস্কৃতি – Question Answer
class 10 Assamese chapter 7 question answer
class 10 Assamese chapter 7 question answer assamese medium
দশম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া পাঠ্যপুথিৰ 7 নং অধ্যায় ভাৰতীয় সংস্কৃতি ৰ সকলো পাঠভিত্তিক প্ৰশ্ন-উত্তৰ ইয়াত সুন্দৰকৈ সহজ সৰল ভাষাত দিয়া হৈছে।
ভাৰতীয় সংস্কৃতি
পাঠভিত্তিক প্ৰশ্ন-উত্তৰ
ভাব-বিষয়ক
১। ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ প্ৰাণ কি?
উত্তৰঃ ক্ৰমবৰ্ধমান (Progressive) শক্তিয়েই ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ প্ৰাণ। ভাৰতীয় সংস্কৃতি স্থবিৰ নহয়; ই সময়ৰ প্ৰৱাহত নিজকে নতুন ৰূপত অভিযোজিত কৰি চলিছে, অথচ ইয়াৰ মৌলিকত্ব অক্ষুণ্ণ ৰাখিছে।
২। ‘ফ্ৰম ভল্গা টু গংগা’ কাৰ ৰচনা?
উত্তৰঃ ‘ফ্ৰম ভল্গা টু গংগা’ পণ্ডিত ৰাহুল সাংকৃত্যায়নৰ ৰচনা। এই গ্ৰন্থখনত ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ ঐতিহাসিক পৰিৱৰ্তন আৰু বিকাশৰ কথা বর্ণনা কৰা হৈছে।
৩। সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণে ‘কালিয়দমন’ৰ কি আখ্যা দিছে?
উত্তৰঃ সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণে ‘কালিয়দমন’ক আৰ্যই অনাৰ্যক সংস্কৃত কৰাৰ প্ৰতীকধৰ্মী নৃত্য বুলি আখ্যা দিছে। এই নৃত্যৰ জৰিয়তে ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ সমন্বয়শীলতা আৰু সংস্কাৰক শক্তিৰ ইংগিত পোৱা যায়।
৪। কোনটো যুগক ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ বিস্তাৰ যুগ বুলিব পাৰি?
উত্তৰঃ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰচাৰ যুগক ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ বিস্তাৰ যুগ বুলিব পাৰি। এই যুগত ভাৰতীয় দৰ্শন, সাহিত্য, কলা আৰু নীতিবোধে এছিয়াৰ বিভিন্ন দেশলৈ বিস্তাৰ লাভ কৰিছিল।
৫। শিৱ আৰু শক্তি পূজাৰ মূল ক’ত আৱিষ্কাৰ হৈছিল?
উত্তৰঃ শিৱ আৰু শক্তি পূজাৰ মূল মহেঞ্জোদাৰোৰ সংস্কৃতিত আৱিষ্কাৰ হৈছিল। সিন্ধু সভ্যতাৰ এই স্থানত পোৱা মোহৰ আৰু মূৰ্তিবোৰত শিৱ আৰু শক্তিৰ উপাদান দেখিবলৈ পোৱা যায়।
৬। ইছলামীয় ভাস্কৰ্যৰ মূল সম্পদ কি?
উত্তৰঃ গঠনৰ সৰলতা আৰু সূক্ষ্মতা হ’ল ইছলামীয় ভাস্কৰ্যৰ মূল সম্পদ। ইছলামীয় শিল্পকৰ্মত জ্যামিতিক নক্সা, সূক্ষ্ম খোদাইকৰণ আৰু স্থাপত্যৰ সহজ-সৰল ৰেখাই এক বিশেষ মহিমা সৃষ্টি কৰে।
৭। অজন্তাৰ ছবিবোৰত প্ৰকাশ পোৱা ভাববস্তু দুটা কি কি?
উত্তৰঃ অজন্তাৰ ছবিবোৰত প্ৰকাশ পোৱা ভাববস্তু দুটা হ’ল
(ক) সন্ন্যাস জীৱন – যি ছবিসমূহত ধ্যানমগ্নতা, মৌনতা, দয়া আৰু আধ্যাত্মিক শান্তিৰ চিত্ৰণ পোৱা যায়।
(খ) সমূহীয়া জীৱন – যি ছবিসমূহত যৌৱনৰ উচ্ছ্বাস, প্ৰেম, ৰাজসিকতা, নৃত্য-গীত আদিৰ জৰিয়তে জীৱনৰ ৰঙীন আৰু সক্ৰিয় দিশ ফুটাই তোলা হৈছে।
৮। গান্ধীজীয়ে নতুন যুগৰ ভাৰতীয় সংস্কৃতি কেনেকুৱা হ’ব লাগে বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছে?
উত্তৰঃ গান্ধীজীয়ে মত প্ৰকাশ কৰিছে যে নতুন যুগৰ ভাৰতীয় সংস্কৃতি সমন্বয়মূলক হ’ব লাগে। ই অতীতৰ সত্য, সৎ আৰু মহান মূল্যবোধৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ়ি উঠিব লাগে, কিন্তু বৰ্তমানৰ প্ৰয়োজনীয়তা আৰু ভৱিষ্যতৰ দিশলৈও মূখ্য হ’ব লাগে। তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে সংস্কৃতি হ’ব লাগে সামূহিক জীৱনৰ সম্পদ, যিয়ে সামাজিক ন্যায়, নৈতিকতা আৰু আধ্যাত্মিকতাৰ সমন্বয় ঘটায়।
৯। সুকুমাৰ কলাৰ ভিতৰত কোনটো শিল্পক বেছি স্থায়ী বোলা হৈছে?
উত্তৰঃ সুকুমাৰ কলাৰ ভিতৰত চিত্ৰ-শিল্পক বেছি স্থায়ী বোলা হৈছে। ইয়াৰ কাৰণ হ’ল – চিত্ৰ-শিল্পই ৰং, ৰেখা আৰু কম্পোজিচনৰ জৰিয়তে মানৱীয় ভাৱনা আৰু সংবেদনাক বহু দিনলৈ সজীৱ ৰূপত ৰাখিব পাৰে। অজন্তা-এলোৰাৰ দৰে চিত্ৰসমূহে হাজাৰ হাজাৰ বছৰৰ পিছতো নিজৰ সৌন্দৰ্য আৰু ভাৱপূৰ্ণতা অক্ষুণ্ণ ৰাখিছে।
১০। হেম বৰুৱাৰ সাহিত্য-চৰ্চা সম্পৰ্কে পঁচিশটামান শব্দৰ ভিতৰত এটি পৰিচয় দিয়া।
উত্তৰঃ হেম বৰুৱা (১৯১৫–১৯৭৭) অসমীয়া সাহিত্যৰ এক উজ্জ্বল জ্যোতিষ্ক। কবি, প্ৰবন্ধকাৰ আৰু ৰাজনীতিবিদ হিচাপে তেওঁৰ পৰিচয়। ‘বালিছন্দা’, ‘মনময়ূৰী’ আদি কাব্যগ্ৰন্থত আধুনিকতা আৰু প্ৰগতিশীল চিন্তাৰ ছাপ দেখা যায়। ‘The Red River and the Blue Hill’ৰ জৰিয়তে তেওঁ অসমৰ সংস্কৃতি আৰু ইতিহাসক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মঞ্চলৈ লৈ গৈছিল। তেওঁৰ সাহিত্য চৰ্চাই অসমীয়া সাহিত্যক এক নতুন দিগন্ত দান কৰিছে।
১১। ‘ভাৰতীয় সংস্কৃতি’ পাঠটোৰ সাৰাংশ লিখা।
উত্তৰঃ “ভাৰতীয় সংস্কৃতি” পাঠটোত লেখক হেম বৰুৱাই ভাৰতৰ সংস্কৃতিৰ গভীৰতা, বৈচিত্ৰ্য আৰু গতিশীলতাৰ এক সুসমন্বিত চিত্ৰ প্ৰদৰ্শন কৰিছে। তেওঁ দেখুৱাইছে যে ভাৰতীয় সংস্কৃতি কোনো এক নিৰ্দিষ্ট গোষ্ঠীৰ সৃষ্টি নহয়; ই আৰ্য, অনাৰ্য, দ্ৰাবিড়, মংগোলীয় আদি বহু জনগোষ্ঠীৰ সংমিশ্ৰণৰ ফল। সময়ৰ সৈতে ইছলাম, খ্ৰীষ্টিয়ান আদি ধৰ্ম-সংস্কৃতিৰো ইয়াত সুন্দৰ সমন্বয় ঘটিছে। পাঠটোত ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ বিভিন্ন দিশ—যেনে শিল্প (অজন্তা-এলোৰা), ভাস্কৰ্য্য, সাহিত্য, দৰ্শন আদিৰ পৰিচয় দিয়া হৈছে। ইয়াত গান্ধীজীৰ দৃষ্টিভংগীৰেও নতুন যুগৰ সংস্কৃতিৰ ৰূপৰ আভাস দিয়া হৈছে যিয়ে অতীতৰ সাৰাংশৰ ওপৰত ভৰি দি বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যতৰ সমন্বয়মূলক সংস্কৃতি গঢ়িব লাগে বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছে। সামগ্ৰিকভাৱে, পাঠটোৱে ভাৰতীয় সংস্কৃতিক “এক বিৰাট সমন্বয়ৰ বস্তু” হিচাপে চিনাকি দিয়ে, যাৰ প্ৰাণ হৈছে ইয়াৰ ক্ৰমবৰ্ধমান গতিশীলতা।
১২। ‘ভাৰতীয় সংস্কৃতি এক বিৰাট সমন্বয়ৰ বস্তু’। — এই কথাষাৰ কিমানদূৰ যুক্তিপূৰ্ণ, ‘ভাৰতীয় সংস্কৃতি’ পাঠটোৰ আধাৰত বিচাৰ কৰা।
উত্তৰঃ কথাষাৰ সম্পূৰ্ণৰূপে যুক্তিপূৰ্ণ। পাঠটোত লেখকে দেখুৱাইছে যে ভাৰতীয় সংস্কৃতি কোনো একক গোষ্ঠীৰ সৃষ্টি নহয়। ইয়াৰ ভেটি গঢ় লৈ উঠিছে আৰ্য, অনাৰ্য, দ্ৰাবিড়, মংগোলীয় আদি বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ অৱদানেৰে। সময়ৰ লগে লগে গ্ৰীক, শক, হুন, মোগল আদি বিদেশী শক্তিৰ আগমন আৰু তেওঁলোকৰ সংস্কৃতিৰ সৈতে হোৱা আদান-প্ৰদানৰ ফলত ভাৰতীয় সংস্কৃতি অধিক চহকী হৈ পৰিছে। ধৰ্ম (শিৱ-শক্তি পূজা), কলা (ইছলামীয় ভাস্কৰ্যৰ প্ৰভাৱ), ভাষা আৰু জীৱন-ধাৰণৰ প্ৰণালীত এই সমন্বয়ৰ স্পষ্ট প্ৰভাৱ দেখা যায়। সেয়ে, ভাৰতীয় সংস্কৃতিক এক বিৰাট সমন্বয়ৰ বস্তু বুলি কোৱা হয়।
১৩। ‘সভ্যতা আৰু সংস্কৃতি’ শব্দ দুটাৰ মাজৰ পাৰ্থক্য বিচাৰ কৰা।
উত্তৰঃ ‘সভ্যতা’ আৰু ‘সংস্কৃতি’ শব্দ দুটাৰ মাজৰ পাৰ্থক্য হ’ল:
সভ্যতা: সভ্যতা হ’ল সমাজৰ এক বাহ্যিক, শৃংখলাবদ্ধ আৰু সু-সংগঠিত অৱস্থা। ই এক সামাজিক পদ্ধতি, যিয়ে মানুহক একেলগে বসবাস কৰিবলৈ এক সুস্থ পৰিৱেশ দিয়ে। সভ্যতাই বাহ্যিক উন্নতি যেনে নগৰ, ৰাজনীতি, আইন, শিক্ষা-ব্যৱস্থা আদিক সামৰে।
সংস্কৃতি: সংস্কৃতি হ’ল কোনো এটা জাতি বা সমাজৰ আভ্যন্তৰীণ জীৱন প্ৰতিভা। ই সেই জাতিৰ ভাষা, সাহিত্য, কলা, দৰ্শন, সংগীত, ৰীতি-নীতি, বিশ্বাস আদিৰ মাজেৰে প্ৰকাশ পায়। সংস্কৃতি হৈছে মানুহৰ অভিব্যক্তি, সৃষ্টিশীলতা আৰু মূল্যবোধৰ প্ৰতিফলন।
সভ্যতাই সংস্কৃতিৰ সৃষ্টিৰ বাবে ভেটি তৈয়াৰ কৰে, কিন্তু এখন সমাজ সভ্য হ’লেও তাৰ কোনো উল্লেখযোগ্য সাংস্কৃতিক স্তৰ নাথাকিবও পাৰে।
১৪। উত্তৰ ভাৰতীয় ভাস্কৰ্যৰ বিষয়ে তোমাৰ পাঠ্যপুথিৰ সহায়ত লিখা।
উত্তৰঃ পাঠ্যপুথি অনুসৰি, উত্তৰ ভাৰতীয় ভাস্কৰ্য দাক্ষিণাত্যৰ ভাস্কৰ্যৰ দৰে নহয়। ইয়াত ইছলামীয় ভাস্কৰ্যৰ যথেষ্ট প্ৰভাৱ পৰিছে, যাৰ ফলত ই এক সংহতি বা সমন্বয়ৰ ভাস্কৰ্য হৈ পৰিছে। ইয়াৰ মূল বৈশিষ্ট্য হ’ল গঠনৰ সৰলতা আৰু সূক্ষ্মতা, ইয়াত কাৰুকাৰ্যৰ বিশালতাৰ সলনি ৰেখাৰ সমন্বয়ৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হয়। ইছলামীয় ভাস্কৰ্যই হিন্দু ভাস্কৰ্যৰ জটিলতা কমাইছে আৰু হিন্দু ভাস্কৰ্যই ইছলামীয় ভাস্কৰ্যক কাৰুকাৰ্য প্ৰদান কৰিছে। এই সমন্বয়ৰ এক উৎকৃষ্ট উদাহৰণ হ’ল তাজমহল।
১৫। অজন্তাৰ গুহাৰ শিল্পকলাৰ এটি বিৱৰণ দিয়া।
উত্তৰঃ মহাৰাষ্ট্ৰত অৱস্থিত অজন্তাৰ গুহাৰ শিল্পকলা ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ এক অমূল্য সম্পদ। এই ছবিবোৰত দুটা মূল ভাববস্তু প্ৰকাশ পাইছে সন্ন্যাস জীৱন আৰু সমূহীয়া জীৱন। এফালে দয়া, ধ্যান আৰু মৌনতাৰ দৰে আধ্যাত্মিক ভাৱ, আনফালে শক্তি, প্ৰেম, যৌৱন আৰু জীৱনৰ আনন্দৰ উচ্ছ্বাস। এই দুয়োটা বিপৰীতধৰ্মী ভাৱক একেলগে অংকন কৰি শিল্পীয়ে জীৱনৰ অসামঞ্জস্যক গ্ৰহণ কৰাৰ শক্তি প্ৰদৰ্শন কৰিছে। এই ছবিসমূহে বৌদ্ধ যুগৰ ভাৰতীয় সংস্কৃতি আৰু জীৱন-প্ৰাচুৰ্যৰ কথা সোঁৱৰাই দিয়ে।
১৬। মোগল সম্ৰাট বাবৰৰ আমোলত ভাৰতত প্ৰৱেশ কৰা চিত্ৰকলাৰ নতুন ধাৰাটি কেনে আছিল লিখা।
উত্তৰঃ মোগল সম্ৰাট বাবৰৰ আমোলত ভাৰতত প্ৰৱেশ কৰা চিত্ৰকলাৰ নতুন ধাৰাটোৰ মূল আছিল প্ৰচুৰ ব্যক্তিবোধ। ইয়াৰ লক্ষ্য আছিল ব্যক্তিৰ জীৱন প্ৰকাশ কৰা, সমষ্টি জীৱনৰ নহয়। এই আৰ্টত ভাব-প্ৰৱণতা কম আছিল, কিন্তু বিপুল উৎসাহ-উদ্দীপনা আৰু প্ৰেৰণা আছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত, এই ব্যক্তিবাদী চিত্ৰকলাৰ লগত ভাৰতৰ প্ৰচলিত চিত্ৰধাৰাৰ সংমিশ্ৰণ ঘটি এক নতুন পদ্ধতিৰ উদ্ভৱ হৈছিল, য’ত অজন্তাৰ সৰলতাৰ লগত নতুন ভাৰসাম্যৰ সংযোগ ঘটিছিল।
১৭। উত্তৰ ভাৰতৰ সংগীতে কি নতুন বস্তু আমাৰ চকুত পেলায় বুলিছে?
উত্তৰঃ উত্তৰ ভাৰতৰ সংগীতে আমাৰ চকুত পেলোৱা নতুন বস্তুটো হ’ল— ইয়াৰ গাম্ভীৰ্যৰ লগত ঠায়ে ঠায়ে এক উৰণীয়া ভাবৰ সংযোগ। এই উৰণীয়া ভাবটোকে লেখকৰ মতে সুৰ-বস্তুৰ ওপৰত লোক-সংগীতৰ প্ৰভাৱ বুলি ক’ব পাৰি। এই সংমিশ্ৰণে উত্তৰ ভাৰতীয় সংগীতক এক অনন্য উচ্চতাত উপনীত কৰিছে।
১৮। ভাৰতীয় সংস্কৃতিত ইছলামৰ অৰিহণাৰ এটি টোকা যুগুত কৰা।
উত্তৰঃ ভাৰতীয় সংস্কৃতিত ইছলামৰ অৰিহণা অপৰিসীম। ইছলামৰ আগমনে ভাৰতত এক নতুন সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰিছিল।
-
ভাস্কৰ্য আৰু স্থাপত্য: ইছলামীয় স্থাপত্যৰ সৰলতা আৰু জ্যামিতিক শৈলীয়ে হিন্দু ভাস্কৰ্যৰ লগত মিলি তাজমহল, ফটেহপুৰ চিক্ৰী আদি অপূৰ্ব নিদৰ্শনৰ জন্ম দিছিল।
-
সংগীত: ইছলামৰ প্ৰভাৱত উত্তৰ ভাৰতীয় সংগীতত নতুন সুৰ আৰু গজলৰ দৰে গায়ন শৈলীৰ সংযোজন ঘটিছিল।
-
ভাষা আৰু সাহিত্য: ফাৰ্চী আৰু আৰবী ভাষাৰ প্ৰভাৱত উৰ্দু ভাষাৰ জন্ম হৈছিল আৰু সাহিত্যত নতুন ধাৰাৰ সৃষ্টি হৈছিল।
-
সামাজিক জীৱন: ইছলামৰ সামাজিক গণতন্ত্ৰৰ ধাৰণাই ভাৰতৰ দৰিদ্ৰ আৰু পদদলিত সমাজক বাৰুকৈয়ে আকৰ্ষণ কৰিছিল।
এইদৰে, ইছলামে ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ বিভিন্ন দিশত এক গভীৰ আৰু ইতিবাচক প্ৰভাৱ পেলাইছিল।
১৯। প্ৰাক্-মুছলিম যুগ আৰু মুছলিম যুগৰ ভাৰতীয় ভাস্কৰ্য আৰু শিল্পকলাৰ বিষয়ে এটি টোকা যুগুত কৰা।
উত্তৰঃ প্ৰাক্-মুছলিম যুগ: এই যুগৰ ভাৰতীয় ভাস্কৰ্য আৰু শিল্পকলা মূলতঃ ধৰ্মকেন্দ্ৰিক আছিল। অজন্তা, ইলোৰা, সাঁচী আদিৰ শিল্পকলাত হিন্দু, বৌদ্ধ আৰু জৈন ধৰ্মৰ প্ৰভাৱ স্পষ্ট। এই শিল্পকলাত বিশালতা, কাৰুকাৰ্যৰ জটিলতা আৰু মানৱীয় আৱেগৰ প্ৰকাশ দেখা যায়। দাক্ষিণাত্যৰ মন্দিৰৰ ভাস্কৰ্য ইয়াৰ উৎকৃষ্ট উদাহৰণ।
মুছলিম যুগ: মুছলিম যুগৰ শিল্পকলাত ইছলামীয় প্ৰভাৱ দেখা যায়। ইয়াত মূৰ্তিৰ ব্যৱহাৰ নাছিল, তাৰ পৰিৱৰ্তে জ্যামিতিক আৰ্হি, ফুল-পাতৰ নক্সা আৰু কেলিগ্ৰাফীৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল। গঠনৰ সৰলতা আৰু সূক্ষ্মতা ইয়াৰ মূল বৈশিষ্ট্য। পৰৱৰ্তী সময়ত, হিন্দু আৰু ইছলামীয় শিল্পকলাৰ সমন্বয়ত এক নতুন ভাৰতীয় শৈলীৰ জন্ম হয়, যাক ইন্দো-ইছলামিক শিল্পকলা বুলি কোৱা হয়। তাজমহল, ফটেহপুৰ চিক্ৰী আদি ইয়াৰ উৎকৃষ্ট উদাহৰণ।
২০। ব্যাখ্যা কৰা:
(ক) “সংস্কৃতিৰ অবিচ্ছিন্ন ধাৰাই হৈছে ভাৰতীয় জীৱনৰ মূল সম্পদ।”
উত্তৰঃ এই উক্তিটোৱে ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বৈশিষ্ট্য তাৰ অখণ্ডতা আৰু গতিশীলতা ক ইংগিত কৰে। ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ বুৰঞ্জী হাজাৰ হাজাৰ বছৰৰ। এই দীঘলীয়া সময়ত বহুতো ৰাজনৈতিক পৰিৱৰ্তন, সাম্ৰাজ্যৰ উত্থান-পতন, বিদেশী আক্ৰমণ আদি ঘটিছে, কিন্তু সংস্কৃতিৰ মূল ধাৰাটো কেতিয়াও ছিন্ন হোৱা নাই বা নিষ্ক্ৰিয় হৈ পৰা নাই। ই সদায় গ্ৰহণশীল আৰু অভিযোজিত হৈ আহিছে আৰ্য, দ্ৰাবিড়, গ্ৰীক, শক, হুন, মোগল, ইংৰাজ আদিৰ সাংস্কৃতিক উপাদানসমূহ শোষণ কৰি নিজৰ সোঁতত মিহলাই লৈছে। এই অবিৰত আৰু অভিযোজনক্ষম ধাৰাটোৱেই ভাৰতীয় সমাজক এক ঐক্যবদ্ধ শক্তি, স্থিৰতা আৰু পৰিচয় প্ৰদান কৰিছে। সেয়ে ইয়াক “ভাৰতীয় জীৱনৰ মূল সম্পদ” বুলি আখ্যা দিয়া হৈছে।
(খ) “ভাৰতৰ বুৰঞ্জী হৈছে ৰাজ্যৰ উত্থান-পতন, ভঙা-গঢ়াৰ সবিশেষ বুৰঞ্জী।”
উত্তৰঃ এই উক্তিটোৱে ভাৰতৰ ৰাজনৈতিক ইতিহাসৰ চৰিত্ৰক স্পষ্টকৈ চিহ্নিত কৰিছে। ভাৰতৰ ইতিহাসত অসংখ্য ৰাজবংশ (যেনে মৌৰ্য্য, গুপ্ত, মোগল) আৰু সাম্ৰাজ্যৰ উদয় আৰু পতন ঘটিছে। বিভিন্ন যুগত ৰাজধানী, সীমা, শাসনকৰ্তা সলনি হৈছিল; ৰাজ্যসমূহ গঢ়ি উঠিছিল আৰু ভাঙি পৰিছিল। এই ধাৰাবাহিক “ভঙা-গঢ়া”ৰ মাজতেই ভাৰতৰ ৰাজনৈতিক চিত্ৰ অংকিত হৈছে। কিন্তু এই ৰাজনৈতিক অস্থিৰতা আৰু পৰিৱৰ্তনৰ মাজতো ভাৰতীয় সংস্কৃতি, সমাজব্যৱস্থা, দাৰ্শনিক চিন্তা আদিৰ মূল সোঁত অবিৰতভাৱে বৈ আহিছে। এই উক্তিটোৰ দ্বাৰা লেখকে ৰাজনৈতিক ইতিহাস আৰু সাংস্কৃতিক ইতিহাসৰ মাজৰ এই পাৰ্থক্যটোও সুচাইছে।
(গ) “সকলো আৰ্টৰ মূলতে দুটা বিপৰীত পন্থাই কাম কৰা দেখা যায়।”
উত্তৰঃ লেখকে এই উক্তিৰ জৰিয়তে শিল্পকলাৰ (Art) মৌলিক প্ৰকৃতিৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ সত্যভংগী উন্মোচন কৰিছে। তেওঁ দেখুৱাইছে যে প্ৰায় সকলো শিল্পৰ সৃষ্টিৰ মূলতে দুটা বিপৰীতমুখী প্ৰৱণতা সক্ৰিয় থাকে:
১. বাহ্যিক আড়ম্বৰ বা কাৰুকাৰ্যৰ প্ৰবণতা – এই পন্থাই শিল্পক বাহ্যিকভাৱে আকৰ্ষণীয়, জাকজমকপূৰ্ণ আৰু ইন্দ্ৰিয়গ্ৰাহ্য কৰি তোলাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। ইয়াৰ লক্ষ্য হৈছে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰা আৰু বাহ্যিক সৌন্দৰ্যৰ দ্বাৰা আনন্দ দিয়া।
২. আভ্যন্তৰীণ সংযম বা গাম্ভীৰ্যৰ প্ৰবণতা – এই পন্থাই শিল্পৰ আত্মিক, আভ্যন্তৰীণ আৰু গভীৰ অনুভূতিক প্ৰকাশ কৰাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে। ইয়াৰ লক্ষ্য হৈছে দৰ্শকৰ হৃদয় আৰু আত্মালৈ আঘাত কৰা, চিন্তা আৰু ধ্যানলৈ উদ্বুদ্ধ কৰা।
ভাৰতীয় শিল্পত (যেনে অজন্তাৰ চিত্ৰ, মন্দিৰৰ স্থাপত্য) এই দুয়োটা প্ৰবণতাৰ অপূৰ্ব সমন্বয় দেখা যায়। লেখকে কৈছে যে এই দুটা বিপৰীত পন্থাৰ মাজৰ টনা-আজোৰা আৰু সমন্বয়েই শিল্পক প্ৰাণৱন্ত আৰু শক্তিশালী কৰি তোলে।
ভাষা-বিষয়ক
১। সন্ধি ভাঙা:
সংস্কৃতি: সম্ + কৃতি
সমন্বয়: সম্ + অনু + অয়
সম্বন্ধ: সম্ + বন্ধ
ভাৰাক্ৰান্ত: ভাৰ + আক্ৰান্ত
সন্মত: সম্ + মত
২। বিশেষ্য বা বিশেষণলৈ নিয়া:
বৈচিত্ৰ্য: বিচিত্ৰ (বিশেষণ)
ভৌগোলিক: ভূগোল (বিশেষ্য)
বিস্তৃতি: বিস্তৃত (বিশেষণ)
নৈৰাশ্য: নিৰাশ (বিশেষণ)
বিপ্লৱ: বিপ্লৱী (বিশেষণ)
Next Chapter 8 : অসমৰ জনগোষ্ঠীৰ গাঁথনি আৰু সংস্কৃতি
SEBA Class 10 Assamese (MIL) – All Chapters Question Answer – সকলো অধ্যায়ৰ সম্পূৰ্ণ প্ৰশ্ন-উত্তৰ
🔔 দ্ৰষ্টব্য (Notice)
এই পৃষ্ঠাত পাঠ্যপুথিৰ মূল প্ৰশ্নোত্তৰবোৰ বিনামূলীয়াকৈ দিয়া হৈছে।
অতিৰিক্ত Study Materials — সকলো Q&A, MCQs, Model Papers & Expected Questionsৰ বাবে⬇️
